Mijn belangrijkste les van 12 jaar dialoog

In 2002 ben ik gestopt met mijn werk als trainer en opleider in organisaties. Ik wist dat het tijd was om iets nieuws te gaan doen, maar ik wist nog niet wat dat nieuwe was. Kort nadat ik gestopt was deed iemand mij het boek van Jack Zimmerman en Gigi Coyle “The way of council” cadeau. Het beschrijft hoe de auteurs op scholen in Californië werken met dialoogvormen, die oorspronkelijk bij ‘Native Americans’ vandaan komen. Ze doen dialogen in schoolklassen, met docententeams, met schoolbesturen, met ouders, docenten en leerlingen samen, en bouwen daarmee aan een sfeer van wederzijdse acceptatie en samenwerking. Het lezen van dit boek betekende voor mij het begin van een nieuwe loopbaan als dialoogbegeleider. Ik heb in die tijd trainingen gevolgd bij andere dialoogbegeleiders, zoals Christina Baldwin, Martina Hartkemeyer en Phil Lane. Maar ik ben vooral zelf aan de slag gegaan met dialoog in bedrijven en andere organisaties, in de zorg, in de kunstensector, in oude stadswijken, bij de politie, in woongemeenschappen, in interculturele en interreligieuze organisaties, in het onderwijs, in de transitiebeweging en nog zo wat meer. Van 2008 tot 2014 heb ik samen met Eelco de Geus vijf opleidingsgroepen voor dialoogbegeleiders gegeven (www.dialoogopleiding.nl). Nu zijn we bezig daar een boek over te schrijven, dat hopelijk nog dit jaar verschijnt.
Als er één ding is dat ik in die 12 jaar geleerd heb, is het dat de dialoog pas echt op gang komt als er ruimte is voor alle verschillen die er zijn tussen de mensen in de groep. De dialoogaanpak helpt om die ruimte te maken: er wordt echt naar elkaar geluisterd, er wordt niet gestreden over wie er gelijk heeft en wie niet, afwijkende meningen worden verwelkomd als bijdrage aan het geheel.
Maar het allerbelangrijkste is dat ieder lid van de groep zichzelf volledig serieus neemt. Dat elke deelnemer de moed heeft om zich in te brengen, precies zoals hij is. Dat we ons niet een beetje anders voordoen dan we zijn, om maar geaccepteerd te worden door anderen. Dit gaat over eigenheid. Als ieders eigenheid zichtbaar mag worden ontstaat er flow in een dialooggroep. Een sfeer van co-creativiteit, waarin groepen en teams tot bijzondere resultaten komen.
Sinds 2014 merk ik dat mijn werk langzaam begint te verschuiven. Ik begeleid minder dialogen en werk meer met coaching, gericht op het ontdekken en tot uitdrukking brengen van iemands eigenheid. Ik heb er veel plezier in om dat werk te doen. Het voelt als een aspect van míjn eigenheid om hiermee bezig te zijn. In de volgende blogs ga ik schrijven over het onderwerp ‘eigenheid’ en hoe je je eigenheid steeds meer kunt gaan ontdekken en gaan leven.

Als je dit artikel wilt delen...Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedIn

, ,

Comments are closed.

Powered by WordPress. Designed by Woo Themes